ภาพที่ความน่าทึ่งคาเมียร์ สะท้อนมุมมองที่แตกต่างจากภาพอันมืดมนของแบกแดด ที่เต็มไปด้วยทหาร ตึกอาคารที่ถูกถล่ม และเหตุการณ์นองเลือดที่เคยกลายเป็นเหตุการณ์โลกเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่สำหรับภาพของเขา ได้แสดงให้เห็นถึงประเทศหนึ่งที่พยายามจะฟื้นฟูตัวเอง รวมทั้งภาพครอบครัวเล่นกันบนสนามเด็กเล่นอย่างเปี่ยมสุข ภาพดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือขอบฟ้า และชายที่กำลังอ่านหนังสือในร้านหนังสือในกรุงแบกแดด

จริงๆแล้ว คาเมียร์ถือเป็น"ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น" เพราะเขาได้แรงบันดาลใจจากพ่อ และเริ่มถ่ายภาพทหารสหรัฐจาก"หน้าต่างบ้าน"ด้วยวัยเพียง 8 ปี จากนั้น เขาแทบจะเรียกได้ว่า เป็นมืออาชีพแห่งการถ่ายภาพ เพราะคว้ารางวัลมาหลายรางวัล รวมทั้งจากสมาคมช่างภาพอิหร่าน และยังเป็นนักข่าวช่างภาพอายุน้อยที่สุดของประเทศ

เมื่อเร็วๆ  นี้ คาเมียร์ให้สัมภาษณ์บอกว่า เขาจำไม่ได้ว่า ภาพแรกที่เขาถ่ายเป็นภาพไหน แต่จำได้ว่า เขาเริ่มเลียนแบบพ่อที่เป็นช่างภาพ โดยเริ่มกดชัตเตอร์เป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 4 ขวบ และเคยถ่ายภาพแม่น้ำไทกริส ภาพวิวและสัตว์ต่าง ๆ เช่น นกนางนวล บ้านเก่า และสถานที่มรดกทางวัฒนธรรม

แม้ว่าจะอายุเพียงเยาว์วัย ทว่า คาเมียร์กลับเข้าถึง"พลังของการช่างภาพ"ได้อย่างน่าทึ่ง เขาบอกว่า เขาต้องการจะให้ภาพทุกภาพ เล่าเรื่องราวต่างๆ  ของอิรัก ในฐานะดินแดนที่มีค่า และผู้คนอิรักที่สุภาพอ่อนโยน ประเทศที่เป็นดินแดนที่รักสันติ และการมีประวัติที่ยิ่งใหญ่

เมื่อถามว่า ภาพใดคือภาพโปรดที่สุดของเขาถึงปัจจุบัน คาเมียร์บอกว่า มันเป็นภาพผู้ชายกำลังหลับบนหนังสือบนถนนแห่งหนึ่ง รวมทั้งภาพผึ้งเกาะดอกกุหลาบ เพราะเขาต้องลงทุนวิ่งตามผึ้งเพื่อได้ภาพชวนประทับใจนี้มา

ในมุมมองของเขา คาเมียร์บอกว่า เขาเกลียดทหารสหรัฐ เพราะคนพวกนี้ทำลายบ้านเรือนเขา และเขารู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่ครอบครัวรอดชีวิตมาได้ และเขารู้สึกมีความสุขที่พวกทหารอเมริกันพ้นจากแผ่นดินอิรัก เขารู้สึกเป็นอิสระ และไม่ต้องกลัวรถถังอีกต่อไป

เมื่อถามถึงอนาคตของเขา คาเมียร์บอกว่า เขาหวังจะให้คนรุ่นเดียวกับเขาเติบโตขึ้น พร้อมกับอนาคตที่เฟื่องฟู โดยเฉพาะเมื่อครอบครัวของเขามีบ้านเป็นพวกตัวเอง เขารักประเทศนี้ เพราะมันเป็นบ้านของเขา สิ่งนี้มีค่าเหนือสิ่งอื่นใด